Wołanie Grobu - Simon Beckett

Tytuł: Wołanie Grobu

Tytuł oryginału: The Calling of the Grave

Autor: Simon Beckett

Liczba stron: 368

Wydawnictwo: Amber

Informacje: Wydanie kieszonkowe

Opis: "Doktor David Hunter, genialny antropolog sądowy, powraca tam, gdzie wszystko się zaczęło. „Na wilgotne ponure torfowisko w Kornwalii, osłonięte postrzępionymi i nieprzewidywalnymi kurtynami mgły”. Wtedy był szczęśliwym mężem i ojcem. Wtedy praca dawała mu satysfakcję. A potem jego świat runął. Teraz ma dokończyć śledztwo, które przerwano na krótko przed jego osobistą tragedią. Doktor Hunter wraca tu, by usłyszeć wołanie grobów i skłonić zmarłych do zwierzeń."

Osiem lat wcześniej 

Doktor Hunter zostaje wezwany do odnalezionego grobu dziewczyny, aby pomóc w sprawie. Jest to jedna z ofiar Jeroma Monka niezrównoważonego psychicznie mordercy. Śledczy bezowocnie próbują odszukać inne groby. Życie doktora Davida Huntera zmienia jedna chwila.

Osiem lat później

Mówią, że czas leczy rany. Mówią też, że czas zmienia ludzi, ale czy na pewno? Czasem nie dokończone sprawy próbują do nas wrócić. Czy groby innych ofiar zostaną odnalezione? Czy ktoś usłyszy ich wołanie- wołanie grobu?

Podsumowanie czytelnicze kwietnia

Kwiecień był u mnie jednym z cięższych miesięcy jeśli chodzi o czytelnictwo. Miałam kilka zastoi i nie mogłam nic czytać. Zupełnie jak by spadła na mnie jakaś klątwa. Nie mogłam się zebrać do choćby odtworzenia książki, a jak już to zrobiłam to kończyło się na przeczytaniu góra 50 stron. Na szczęście wybudziłam się z tego letargu i powróciłam na jasną stronę mocy. I tak o to przedstawiam wam moje podsumowanie czytelnicze kwietnia:

Liebster Blog Award Tag

Hejka, Betty zaprosiła mnie do "Liebster Blog Award Tag".  Polega on na odpowiedzeniu na 11 pytań  zadanych przez osobę, która nas nominowała, zaproszenie do tagu 11 osób oraz zadanie im własnych pytań. Osoby nominowane należy powiadomić o tym w dowolny sposób. 

Czytanie wśród młodzieży, czyli jak z tym w końcu jest?

Witam, cześć, hejka dzisiaj przychodzę do was z postem dotyczącym czytania książek (i nie tylko książek) wśród młodzieży. Sama do grona młodzieży się zaliczam więc mogę to wszytko opowiedzieć " z środka" problemu (?). Moim zdaniem problem z czytaniem wśród naszych polskich nastolatków istnieje i niestety ciężko go zwalczyć. Wiele młodych osób książki, literaturę kojarzy tylko z nudnymi ciężko pisanymi lekturami. Wydaje im się, że wszystko jest dokładnie takie same i nie ciekawe. Wiem, że wiele osób potrzebowało czasu żeby przekonać się do tego, że nie każda książka jest taka. Większość osób, które spróbowały czytelnictwa zaskakują się pozytywnie i zostają stałymi czytelnikami. Jednak zanim do tego dojdzie muszą trafić na odpowiednie tytuły z odpowiedniego gatunku. W dzisiejszych czasach nie czyta się tylko książek. Popularne są również komiksy, opowiadania czy  fan fiction. Na przykładzie własnego otoczenia mogę powiedzieć, że większość młodzieży czyta powieści, opowiadania, komiksy i inne treści tego typu. Nawet osoby po, których bym się nie spodziewała po coś sięgają. Duża część młodzieży dopasowuje czytelnictwo do siebie i nawet jeśli nie czyta typowych książek to sięga po inne formy pisanych treści. Mimo wszystkich mitów jakie są wokół czytania okazuje się jednak, że jeszcze ktoś te książki czyta i oby tak zostało albo było lepiej.  

25 czytelniczych faktów o mnie

Dzisiaj przychodzę do was z postem z czytelniczymi faktami o mojej osobie. Zapraszam do podzielenia się faktami o sobie w komentarzu ♥

Mleko i Miód - Rupi Kaur

Tytuł: Mleko i miód/ Milk and honey

Oryginalny tytuł: Milk and honey

Autor: Rupi Kaur

Wydawnictwo: Otwarte

Liczba stron: 416

Informacje: Wydanie dwujęzyczne 

Opis: "Opowieści o miłości i kobiecości, ale też przemocy i stracie.W krótkiej, poetyckiej formie skrystalizowały się pełne cielesności emocje. Każdy z rozdziałów dotyka innych doświadczeń, łagodzi inny ból. Rupi Kaur szczerze i bezkompromisowo ukazuje kobiecość we wszystkich jej odcieniach, cudowną zdolność kobiecego ciała i umysłu do otwierania się na miłość i rozkosz mimo doznanych krzywd."

Moja historia czytelnicza, czyli ja i książki miłość od pierwszego wejrzenia

Chciałabym się z wami podzielić moją historią czytelniczą i zachęcam was do opowiedzenia swojej historii z książkami. Tak więc zaczynajmy: książki kochałam od małego zanim jeszcze nauczyłam się pierwszych liter czytali mi rodzice. Jedną z moich najukochańszych książek z wczesnego dzieciństwa jest "Groszek- List w granatowej kopercie". Męczyłam tą książkę niemiłosiernie mimo, że znałam ją całą na pamięć to i tak chciałam żeby mi ją cały czas czytać. To na niej nauczyłam się pierwszych liter.

Reading challenge 2017

Końcówka marca, a ja dopiero zaczynam mówić o wyzwaniach czytelniczych (skleroza nie boli) Od początku 2017 roku biorę udział w wyzwaniu polegającym na przeczytaniu  takiej ilości książek ile ma się wzrostu; u mnie będzie to 154 książki.

Myślenie o sobie robisz to źle

Ile razy złapałeś się na złym myśleniu o sobie? Powtarzaniu rzeczy typu "jestem beznadziejny" "do niczego się nie nadaje" ? Zanim jeszcze coś zrobiłeś od razu zakładałeś, że ci się nie uda?  Jak często zdarza ci się być zbyt krytycznym wobec siebie? Jeśli często to możemy sobie podać rękę, ale pytanie brzmi jak się z tym czujesz? Ja zdecydowanie źle. Drugie pytanie to czy zamierzasz coś z tym zrobić? Często jesteśmy bardziej krytyczni wobec siebie niż wobec innych. Z punktu widzenia obserwatora wyglądamy zupełnie inaczej niż nam się wydaje. Większość naszych problemów i kompleksów widzimy tylko my i nikt więcej. Każdy z nas ma jakiś problem, ale ważne, żeby ten problem nie pochłonął całego naszego życia i myśli.
Zdrowe podejście to podstawa, nikt nie jest idealny i trzeba zaakceptować, że mamy dobre jak i słabe strony.  Zgoda z samym sobą i ułożenie wszystkiego siebie w głowie nie jest łatwe, wiem o czym mówię, ale zawsze warto dążyć do celu i spokoju wewnętrznego.

 KAŻDY W Z NAS JEST CUDEM 

Biblioteka Dusz-Ransom Riggs

Jest to już trzecia i ostania część z przygodami osobliwego chłopca Jacob'a Portman'a. Dowiemy się w niej jak zakończy się cała historia. Czy wszystko skończy się happy endem? Czy może autor zgotuje marny los bohaterom tej powieści? 

Czerwona Piramida - Rick Riordan

Z książkami Ricka Riordan'a miałam do czynienia już wiele razy i nigdy mnie nie zawiodły. Po Czerwoną Piramidę sięgnęłam dość późno i miałam wobec niej dość duże wymagania po przeczytaniu Percy'ego Jackson'a, który jest zdecydowanie jedną z moich ulubionych serii. 

Czy warto rozmawiać o swoich uczuciach?

Mówienie o swoich uczuciach wbrew pozorom do łatwych nie należy. Wielu osobą włącza się blokada kiedy próbują rozmawiać o sowich uczuciach czy odczuciach. Ja również należę do tego grona osób. Przy mówieniu głośno o uczuciach mam wrażenie jak bym się odkrywała, narażała na ciosy, towarzyszy mi uczucie, że ktoś wykorzysta moje uczucia i problemy przeciwko mnie, że nie obchodzą nikogo moje odczucia i nie potrzebnie kogoś nimi zadręczam. Czy warto walczyć z tym uczuciem? Czy warto się otwierać? Oczywiście, że tak! Nie dla wszystkich jest to łatwe, ale każdy potrzebuje powiedzieć co go dręczy. Duszenie w sobie emocji nie przynosi żadnych pozytywnych efektów, a może sprowadzić wiele negatywnych. Trzeba pamiętać jednak, że nie każdy jest godzien słuchać naszych myśli. Swoje uczucia zawierzajmy tym co na to zasłużyli a nie zostaniemy skrzywdzeni. Tak jak powinniśmy strać się mówić o swoich uczuciach tak samo powinniśmy słuchać o uczuciach innych. Słuchaj, a będziesz wysłuchany.  

Monolog o Przyjaźni

 Przyjaźń jest jedną z najważniejszych rzeczy w życiu, mówi się o trwałości i sile przyjaźni i o tym, że każdy jej potrzebuje. Przyjaźń jest wymagająca, potrzebuje, aby zwracać na nią uwagę, poświęcać jej czas, dbać o nią, każdy musi jej dać coś od siebie. Wymaga szczerości, prawdy, zaufania, ale czy daje równie dużo co wymaga? Moim zdaniem tak, ale tylko wtedy, gdy przyjaźń jest prawdziwa i nie toksyczna. Człowiek jest istotą społeczną i chcą nie chcąc potrzebuje chociaż tej jednej osoby. Spędzania z kimś czasu, robieniu z nią różnych rzeczy, albo po protu jej obecności. Nie każda przyjaźń jest na tyle silna by przetrwać wszystkie przeszkody i problemy. Czasem wszytko nas przerasta i po prostu lepiej się odciąć i przemyśleć pewne sprawy na spokojnie. Nie o każdą przyjaźń warto walczyć. Jeśli coś nas wyniszcza trzeba temu zapobiec. Nie każdą przyjaźń trzeba od razu spisywać na straty. Czasem wystarczy zwykła rozmowa żeby wszytko naprawić, czasem potrzeba walki obu stron o to. Nie każdy jest taki sam, każda przyjaźń jest piękna i inna. Wyjątkowość tego wszystkiego polega na wyjątkowości każdego z nas osobno.

 

Dwa słowa "Stiles Stilinski"- historia miłości prawie prawdziwej

Wy też tak macie, że  czasami czujecie się zauroczeni postacią z książki, serialu czy filmu? Nie możecie przestać o niej myśleć i tylko czekacie jak pojawi się na ekranie czy rozdziale? Jeśli nie szczerze wam zazdroszczę, bo taka miłość jest niestety zawsze nie szczęśliwa i kończy się załamaniem nerwowym, ale po wyleczeniu serca i tak robimy dokładnie to samo, a mianowicie znajdujemy kolejną wspaniałą fikcyjną postać, która nas przyciąga jak magnes. Znowu dowiadujemy się wszystkich rzeczy o tej postaci, zaglądamy na miliard blogów, zaczynamy czytać kilkadziesiąt nowych  fanfiction, obserwujemy konta o tych postaciach, dołączamy/tworzymy fancluby. Wszystko niby ok, ale to jednak smutne i przytłaczające uczucie wiedzieć, że na pewno nie spotkasz, nie porozmawiasz, nie przytulisz swojego crusha, bo przecież on nie wyskoczy z kart twojej ulubionej powieści.

Kocham nie prawdziwe postacie, czyli jakie seriale oglądam cz.2

4. Vikings
Jak sam tytuł wskazuje serial opowiada o wikingach, a mianowicie o Ragnar'ze Lothbrok'u i jego towarzyszach. Sama nie wiem dlaczego, ale ciągnie mnie do takich trochę krwawych seriali co ukarze się jeszcze nie jeden raz. Uwielbiam też seriale o postaciach, wydarzeniach historycznych, które mogły mieć miejsce w przeszłości. Interesuje mnie to jak ludzie kiedyż żyli i jak to wszystko wyglądało. Te wszystkie kryteria są spełniane przez wikingów. Oprócz tego Wikingowie są doskonale zrobionym serialem, muzyka w tle jest po prostu mistrzowska, a ujęcia walk przyprawiają o dreszcze. Wszystko jak dla mnie jest po prostu nieziemskie. 

Kocham nie prawdziwe postacie, czyli jakie seriale oglądam cz.1

 Seriale to nieodłączna część mojego życia, ale i pewnie życia wielu innych osób. Niektóre z seriali wciągają do tego stopnia, że traktujemy wydarzenia czy postacie z niego jako prawdziwe. Tutaj przedstawie zbiór seriali które całkowicie zawróciły mi w głowie.

1. The Walking Dead 

W tym serialu zakochałam się rok temu, obejrzałam wtedy 5 sezonów w jeden miesiąc. Krew, flaki, zombie czegoż więcej można chcieć, ale The Walking Dead nie opowiada tak na prawdę o samych Sztywnych  czy ich zabijaniu przedstawia zachowanie ludzi w apokaliptycznym świecie, ich walkę o przetrwanie. Jedną z najlepszych maksym jakie wywnioskowałam z tego serialu to, że w obliczu zagłady ludzie są dla siebie największymi wrogami i zagrożeniem. Sprawdzi się tu powiedzenie "człowiek, człowiekowi wilkiem". Bardzo polubiłam i zżyłam się z postaciami, ja po prostu kocham, wielbię i ubóstwiam seriale tego typu, i polecam TWD wszystkim z całego serca.

A co jeśli będę sobą?

A co jeśli będę sobą? 

Czasami Cały czas zastanawiam się kim będę w przyszłości. Czy w ogóle sobie z tą przyszłością poradzę? Czy tam sobie radę z problemami, które mnie spotkają? Czy jestem wystarczająco dobra by spełniać marzenia? Czy moje marzenia są realne? Zawsze znajdzie się tysiąc powodów dlaczego miałoby mi się nie udać tak jak zawsze znajdą się ludzie, którzy będą w nas wątpić. Każdy nas ma czasem gorszy dzień w którym nic nam nie idzie i wydaje nam się, że cały świat jest przeciwko nam. Trzeba bardzo uważać żeby ten zły dzień nie zamienił się w zły rok, upadki są częścią nauki, częścią sukcesu, bo nie nauczysz się podnosić jeśli nie upadniesz.  Interesujący fakt możesz wszystko, a jaki jest tego sekret? Ciężka praca, ciężka praca, ciężka praca i UWAGA UWAGA wiara w siebie. Kiedy ostatnio miałam "gorszy dzień" doszłam do wniosku,  że przyczyną mojego złego samopoczucia  jest to, że za bardzo przejmuję się opinią innych, czy to, że się do nich porównuje. Może to jest też twój problem? Podstawową rzeczą do samoakceptacji jest to, że inni ludzie są inni, że nie możesz być taki jak oni. Porównując się do nich robisz sobie krzywdę, bo nie możesz stać się kimś innym. Jesteś najbardziej wyjątkową osobą jaką możesz poznać, jesteś nie niepowtarzalny, jesteś cudem , każdy z nas nim jest.  Największym sukcesem jest zrozumienie tego.